بچه مشهد

ما بِچِّه پایین شَهرِم

* پرچم مـــا ماشین مدل بالا و داف و چس کلاس نیست
پاشنه های کفش قیصری مانه که راست کنم ، از پرچم شماهایم مزنه بالاتر

* چشممان دنبال دختر مردم نیست
ریشمانه بتراشم ؛ یگ شلوار لی تنگم بکشم به کونمان از تویم مامانی تر مرم

ما خیلی شبیه هَمِم...
شما بچه بالاشهری ، ما بچه پایین شهرِم

شما صبح از خواب وَر مِخِزی میز صبانه و آب پرتغالت آماده ی
ماکه از خواب بلند مِرِم دوتا قند مِندازِم تو استکان چایی ، دور رشتی با قاشق مِزَنِم توش با یک لقمه پنیر مزنم بر بدن.

شما سر شب مری باک ماشینته بنزین آزاد پُر مُکنی مییی تا صُب میشینی پای آنتن
ما شبا باید زود بُخوابم که صب بعد نماز شخله بِرِم صف گاز.

شما ادکلنی که کادو مدی به رفیقات 200 هزار تومنه ما کرایه یگ برج خانه مان.

ما خیلی شبیه هَمِم رفیق..


سلام بابا شهری ، عهه ببخشن بـــــــــالا شهری...

شنیدُم شما تو هر شرایطی باشی سس فرانسوی باید کنار غذات باشه
ولی ما؛ اگه فرانسه هم بــِرِم بازم همو فلفل و نمکه با آب و رُب قاطی مُکُنِم سس درست مکنم

شما گوشتاتانه تو روغن غسل ارتماسی مدن ، خوب که سرخ رفت بعد مخورن
ولی ما از او وسیله های برقی ندرم، قابلمه ره پرآب مکنم، جوش که آمد تخم مرغاره مندازم توش آب پز مـُـکـُنِم...

یادته تو بزرگمهر تصادف کِ
ردی ؟
هنوز نیم ساعت رد نرفته بود پونصدهزارتومن دادی آینه بغلته عوض کردی
مویم دیروز داشتم بدو بدو مکردم به اتوبوس برسم عینکم افتاد شکست
رفتم عوضش کنم گفت 50هزارتومن مره...
تازه دیروز فهمیدم نــــــه... بدون عینکم خوب میبینم


دگه کاری نِدِرُم که کجای شهری
ما اگه بالای دهشم باشِم، باز شما بالای صدی

فقط مخاستُم بدنی...
مو یگ رفیقی عو طرف شهر دِرُم شبا به رزیتا و آناهیتا و آرمیتا پوک مِزنه
یگ رفیقی َـم عی طرف دِرُم شبا به زِست و مالبُرو و مَگناسفید پوک مزنهو. یکی شان تو فیسبوکه عو یکی تو خیابون

راستی...
عی اختلاف طبقاتی که مگن الکیه برار، همش حرفه

همی رفیقای مو...
جفتی، باباهاشان تو معدن کار مُکُنن
یکیشان صبا ساعت 5 باسرویس مِره سر کار عو یکی دوست نِدِره تو سرویس جای کارگَرارِه تنگ کنه، هروقت از خواب بیدار رفت، با ماشین خودش مره.
باباش مگه عی مهندسا خیلی زحمت مِکِشَن خسته مِرَن بره همی شبا دیر مُخابَن، صبایم دیر حرکت مُکُنَن.

مگه عی بنده خدا آدم خوبیه...
شیش ماهه حقوق ماره پیش خودش نِگَه داشته که اگه یگ وقتی معدن ریزِش کِرد مو مُردُم، بده به شماها خوشحال برن

ما خیلی شمارِ دوس دِرِم ریفیق جان
اگه شماها با همو ماشینای مدل بالاتان تو بلوار وکیل آباد نتازِن که لایی کشیدن با موتور بره ما کیف نمده
اگه شماها ماشیناتان تو راه خراب نره، ما بره کی وایستِم. بگم بزنه دنده2، هُلش بدم تا روشن ره
خدا شماره بره ما نگه داره عنشاللا